سی ماهگی

درست از زمانی که با میل خود نام خودم را از دفتر اولویتهای زندگی حذف کردم وبا تمام وجودم فرشته های را جانشین خود م کردم ویا اززمانی که در بطنم جوانه زدید ورشد کردید و از ان زمانی که صدای قلبتان سکوت مطب را شکست از روزی که اشناترین نگاهها با نگاهم گره خورد از زمانی که کوچکترین فرشته های خدادر اغوش من زمینی جا گرفت مدتهاست که داریم دورتر و دورتر می شیم

یادمه زمانی که پاهای کوچکتان اولین گامهاش به سوی اغوشم برداشت  ومشتقانه در اغوشم که امن ترین واشناترین  پناهگاهتان بود جا گرفت واز ان لحظه ای نابی که گوشهایم با واژه ای مامان اشنا شد مدتها می گذرد ومن در عجبم از این سرعت دوار وگردش زمانه

خوب به یاد دارم که اکنون ما ..ارزوی دست نیافتنی ان موقعم بود. ارزوی که از من خیلی دور بود ..دوست داشتم خودتون راه برید دوست داشتم خودتون غذا بخورید ویا بدون نیاز به پاهای من بخوابید واکنون در حسرت گذشته ای نه چندان دورم  نمی دانم شاید من در مادریهایم بیش از اندازه غرق شدم که سیراب از لحظه هایم نمی شوم وشمارا در هر لحظه ای ارزومندم شما بسان باران رحمتی بودید در کویر دلم که شادی وزندگی دوباره ای بخشیدید

ومن باور ندارم که شما به من نیازمندید ومحتاج چون خوب می دانم که نیاز من هر روز به شما بیشتر وبیشتر می شه و عشقم به شما هرروز پر رنگتر از دیروز..نیاز دارم به خنده تون تا بخندم ونیاز دارم به بودنتون تا گم نشوم در دنیای سخت بزرگی هایم نیاز دارم به اغوش کوچک وپاکتون ولمس دستهاتون تا خدا را در همین نزدیکیها بیابم نمی دانم چرا بهانه ای تمام زندگیم شدید  بهانه ای تمام تغییراتم انگیزه ا ی تمام بودنهایم  بهانه ای تمام ترسهایم حتی بها نه ای داشتن این خونه  که شاید نوشته هایم روزی  میزبان نگاه زیبای شما باشند ولی نه ..خوب می دانم که بهانه ای برای خودم تا در اینده ای نه چندان دور مجالی برای مرور خاطراتم باشه تا یادم نرود دنیای زیبای شمارا

عزیزانم سی ماه گذشت ومن در این سی ماه سی سال بزرگ شدم در سایه ای کودکی های شما ودر سایه  ای ترسهای خودم در سایه ای تلخی ها وصبر های خودم ویاد گرفتم که خدارا نه هر روزه بلکه هر ان حمد گویم به خاطر وجود فرشته هایی که مهمانم شدن

می دانم این روزگار .مملو از سختگیرهای من وشیطنتهای شماست مملو از شادی وخنده شماست مملو از ارامش شبانگاهان شما وبیداریهای من است مملو از تلخی های من گریه ها وقهرهای شماست واین زمانه خواهد گذشت

وشمادر اینده ای نه چندان دورپر خواهید زد شاید  به افقی خیلی دور وشاید خیلی نزدیک وارامش خود را در کنار یار دیگه خواهید یافت  می دانم بسیار زودتر از انچه که باور کنم از راه خواهد رسید تا سهم من از اینده شما چقدر باشد ولی اکنون  دوست دارم چنان در اغوشتان بگیرم که با عشق در اغوش گرفتن بیاموز ید  وانقدرحرفهای زیبا خواهم گفت تا سخنان زیبا بشه ورد زبونتان انقدربا عروسکهایتان تمرین خواهم کردو مسئولیت را دیکته خواهم کرد تا یاد بگیرید مسئول باشید در مقابل همه خانواده خود ودر اخر خواهم گفت دل عاشق شکستن گناه مبادا من ,وتمام مادریهایم به یغما رود در مقابل رفتار شما

خدایا بگذر ازمن بابت تمام صبحهای که بدون سلام کردن به تو اغاز کردم

خدایا بگذر ازمن بابت تمام گره های که تو گشودی من نام شانس گذاشتم براش

خدایا بگذر ازمن بابت تمام اشتباهاتی که کرده تورا مقصر دانستم

خدایا کمکم کن تا من درازمون مادریهایم شرمنده ای تو ووجدان خودم ووفرزندانم نشوم وبگویم این بود ثمره ای تمام لحظات جوانیم وسپاس که توانستم پاسداروناجی خوبی باشم در برابر امانتیهایت 

ودر اخر شما سه تا که ارام جانم هستید گاهی اوقات نمی دانم با وجود شما چه کنم ولی خوب می دانم بی وجود شما نمی توانم سر کنم دوستتان دارم تکرار هر روزه ای  زندگی من است