دل نوشته

زندگی  یک درس یک درس سخت به قدری سخت که فقط یک بار فرصت پاس کردنش داری . زندگی را باید جلد گرفت نه فرصت پاک نویس داری ونه چک نویس به ناگاه خط خورده خواهد شد.

زندگی اجبار ومرگ انتظار وما بازیگران بین دو جبریم  زندگی گاهی تلخ تلختر از زهر هلاهل گاهی شیرین  شیرین تر از انگبین گاهی انقدر گرفتار روز مرگی می شیم که یادمون می ره شاید کوچکترین داشته های ما بزرگترین ارزوی افراد دیگری است چای دست مادر ..پند واندرزهای پدر ...دا دو بیداد وخنده فرزند... سکوت وارامش شب ...تن سالم  خونه امن و........گاهی انقدر درحیاط مدرسه می مانیم که یادمان می رود زنگ حیات زده شده وما فرصت دوباره نداریم ونقطه پایان گذاشته شده

زندگی بادکنک دست کوشاست زندگی عروسک بغل هانا ست زندگی اره وچکش دست ارشاست زندگی به سادگی خنده های بچه هاست به لطافت احساس اونهاست به کوتاهی عمر گل

مگه نه اینکه هر سه ثانیه انسانی به پایان مسیر در این گیتی  می رسه ..پس یک دو سه پایان به همین سرعت تا کی سه من از راه برسه  ومن برگه امتحان بالا ببرم

پس برروی برگه می نویسم تا اطلاع ثانوی تعطیل می زنم پشت شیشه ای ذهن وفکرم ودل خوش می کنم به قایم موشک با فرزندانم ورقصیدن با اهنک های کودکانه دست دست  دست پا پا  پا پنجه پاشنه چرخ ..یا نه الکم دولکم چرخ وفلکم ......وغرق می شوم در معصومیت انها وباور م می شه من دوباره فرصت کودکی دارم وسه فرشته همراهان منند در رنگین کمان زندگی 

به قول سهراب

زندگی یعنی یک سار پرید

از چه دلتنگ شدی 

دلخوشیها کم نیست

و.........../